Për shumë vite, pothuajse çdo afat kalimtar i Manchester Cityt ka nisur me të njëjtën pyetje: çfarë i duhet Pep Guardiolës?
Mund të jetë një qendërmbrojtës që mund të veprojë si një mesfushor, një mbrojtës i krahut që mund të lëvizë brenda, ose një lojtar sulmues mjaft inteligjent për të operuar në një nga sistemet më komplekse të kontrollit të topit në Evropë. Kushdo qoftë ai, çdo transferim në fund të fundit ka një qëllim: t’i shërbejë Guardiolës.
Kjo verë shënon ndryshimin më të madh për Manchester Cityn që nga ardhja e trajnerit spanjoll në Etihad Stadium. Trajneri Enzo Maresca ka arritur marrëveshjen për të marrë skuadrën nga sezoni 2026/27, gjë që eliminon edhe çështjen e njohur të afatit të kontratës.
Manchester City nuk po kërkon më lojtarë për Guardiolën, por po hedh themelet për epokën e Maresca.
Vendimi në favor të Maresca tregon se pronarët nga Abu Dhabi nuk duan një revolucion. Nëse do të kishin dashur të shkaktonin një tronditje, ata mund të kishin punësuar një trajner krejtësisht të ndryshëm. Por në vend që të rishikonte atë që ishte tashmë atje, Man City zgjodhi dikë që e kupton sistemin, ka punuar nën Guardiolën dhe ka një mentalitet të ngjashëm taktik.
Ky ishte një vendim i arsyeshëm. Guardiola jo vetëm që la pas një ekip të fortë, por edhe një sistem që e kishte provuar veten për gati një dekadë. Ndryshimet shumë drastike do të kishin sjellë rreziqe të panevojshme. Por trashëgimi nuk do të thotë thjesht të kopjosh diçka.
Ky është aspekti më i jashtëzakonshëm i performancës së Man City këtë verë.
Maresca është shumë i ndikuar nga Guardiola, por skuadrat që ai drejton kanë dallime të qarta. Ndërsa Guardiola shpesh kërkon kontroll absolut, Maresca tenton ta përshpejtojë lojën sa herë që i jepet mundësia. Nëse Guardiola është i gatshëm të qarkullojë me durim topin me shumë pasime për të krijuar hapësirë, skuadrat e Maresca priren të sulmojnë më drejtpërdrejt nga mesi sapo të njohin dobësinë e kundërshtarit.
 |
| (Burimi: Manchester City) |
Kjo ka sjellë kërkesa të reja për personel.
Duke parë objektivat e fundit të transferimeve që janë lidhur me Man City, formacioni i skuadrës që synon Maresca bëhet mjaft i qartë. Mesfusha është shembulli më tipik i kësaj.
Për shumë vite, Kevin De Bruyne ishte mendja krijuese e Manchester Cityt. Por as legjendat nuk mund t’i shpëtojnë kalimit të kohës. Klubi i Etihad Stadium e di se e ardhmja nuk mund të qëndrojë përgjithmonë mbi supet e mesfushorit belg.
Kjo është arsyeja pse Florian Wirtz dikur konsiderohej një kandidat i preferuar për Man City.
Ajo që e bën Wirtz-in kaq tërheqës nuk janë vetëm statistikat e tij. Lojtari gjerman mishëron mesfushorin sulmues modern: ai është i gjerë, i shpejtë në hapësira të ngushta, krijon mundësi shënimi me kombinime pasimesh të shpejta dhe shfaqet gjithmonë në zonat më të rrezikshme të fushës.
Nëse De Bruyne është arkitekti i topave përmes topave, atëherë Wirtz është më shumë një improvizues. Ai mund të marrë topin në mes të një linje mbrojtëse, të kthehet me një prekje të vetme dhe të joshë të gjithë mbrojtjen kundërshtare jashtë pozicionit në një çast.
Ky është pikërisht lloji i lojtarit që i përshtatet në mënyrë të përkryer filozofisë së Maresca-s.
Nëse transferimi i Wirtz dështon, emra si Tijjani Reijnders dhe Bruno Guimarães gjithashtu do të pasqyrojnë qartë drejtimin e Man City. E përbashkëta e tyre është aftësia për të luajtur me intensitet të lartë, për t’u përdorur në faza të ndryshme të lojës dhe për të mos u kufizuar në një pozicion të vetëm fiks.
 |
| Lojtarët e Manchester Cityt dhe fanellat e tyre për sezonin 2024/25. (Burimi: Manchester City FC) |
Është pikërisht ky lloji i mesfushorit që futbolli modern e vlerëson gjithnjë e më shumë.
Maresca nuk ka nevojë për një zëvendësues klasik të De Bruyne. Ai ka nevojë për një strukturë të re për mesfushën. Dhe lojtarë si Wirtz, Reijnders ose Guimarães mund të formojnë themelin për këtë strukturë.
Ndërsa mesfusha është një histori e së ardhmes, mbrojtja pasqyron qartë kryqëzimin midis filozofisë së Maresca dhe strategjisë afatgjatë të klubit.
Një nga sekretet më të mëdha të suksesit të Guardiolës është zhvillimi i mbrojtësve të tij në lojtarë të gjithanshëm. Ata jo vetëm që mbrojnë, por edhe marrin pjesë në ndërtimin e lojës, krijojnë epërsi numerike në mesfushë dhe luajnë një rol vendimtar në kontrollin e lojës.
Në këtë drejtim po shkon edhe Maresca.
Kjo është arsyeja pse Andrea Cambiaso vazhdon të shfaqet në thashethemet që e lidhin atë me Man City.
Gjëja më tërheqëse për lojtarin italian nuk është forca e tij mbrojtëse. Cambiaso mund të luajë si mbrojtës i djathtë, i majtë, mbrojtës krahu ose në mesfushë qendrore kur skuadra e tij ka posedimin e topit. Ai mund të luajë disa pozicione brenda një loje të vetme pa kompromentuar cilësinë e sistemit.
Ai është pothuajse lloji ideal i lojtarit për futbollin modern.
Nëse Guardiola do të gjente sukses me lojtarë si João Cancelo ose John Stones në role hibride, Cambiaso mund të bëhet një version i përshtatshëm për epokën e Maresca.
Më e rëndësishmja, ai gjithashtu plotëson kriteret që ekipi drejtues i Man City ka ndjekur për shumë vite: i ri, i gjithanshëm, me potencial zhvillimi dhe aftësi për të dhënë një kontribut afatgjatë.
Kjo nxjerr në pah një fakt të jashtëzakonshëm: pavarësisht ndryshimeve në stërvitje, strategjia e rekrutimit të Man City ka mbetur kryesisht e pandryshuar.
Ndryshe nga shumë klube të tjera ku trajneri është në qendër të çdo vendimi, Man City ndjek një model ku klubi është gjithmonë më i madh se çdo individ.
Objektivat e transferimeve nuk duhet të përshtaten vetëm me idetë e Maresca, por edhe me strategjinë e përgjithshme të klubit. Kjo është arsyeja pse Man City rrallë nxiton në transferime afatshkurtra ose të nxitura nga ndjenjat e tregut. Klubi zakonisht kërkon lojtarë që mund të provojnë të jenë përforcime të vlefshme për shumë vite.
Në ofendim, qasja mbetet e pandryshuar. Erling Haaland mbetet fokusi i projektit. Man City nuk ka nevojë të gjejë një zëvendësues për Haaland. Por ata kanë nevojë për më shumë lojtarë që mund ta bëjnë sistemin e sulmit më të paparashikueshëm.
Sezoni i kaluar zbuloi një problem të vogël por të dukshëm. Kur kundërshtarët neutralizonin strategjitë e tyre të zakonshme sulmuese, City ndonjëherë i mungonin lojtarët që mund të bënin diferencën me një lëvizje të papritur.
Guardiola dikur ishte në gjendje të llogariste në goditjet gjeniale të De Bruyne, Bernardo Silva dhe Riyad Mahrez. Skuadra e Maresca ka të ngjarë të ketë nevojë për lojtarë të aftë për përparime të ngjashme.
Nuk është domosdoshmërisht të kesh yjet më të shtrenjtë në treg. Shumë më e rëndësishme është aftësia për të luajtur midis linjave, për të reaguar shpejt dhe për të krijuar surpriza kur sistemi nuk funksionon pa probleme.
Kur shikoni pamjen më të madhe, aspekti më i dukshëm i Man City këtë verë nuk është shuma e parave të shpenzuara, por logjika pas çdo transferimi individual.
Manchester United është në tregun e transferimeve për të përfunduar fushatën e tyre promovuese. Arsenali po forcon skuadrën për të mbrojtur titullin. Dhe Manchester City po nënshkruan lojtarë për një epokë të re.
Ky është një ndryshim i madh.
Nënshkrimi i tyre më i rëndësishëm në thelb u përfundua me Maresca që pranoi të merrte përsipër klubin. Transferimet e mëvonshme do t’i përgjigjen pyetjes më vendimtare: çfarë skuadre dëshiron të bëhet Man City pas Guardiolës?
Nëse Wirtz do të transferohej në stadiumin Etihad, kjo mund të paralajmërojë fillimin e një brezi të ri në mesfushë. Një lëvizje nga Cambiaso te Manchester City do të ishte një shenjë se shkathtësia mbetet një vlerë thelbësore e ekipit. Nëse City vazhdon të nënshkruajë me lojtarë të rinj, të gjithanshëm me potencial të madh, do të dëshmojë se klubi po i qëndron modelit që e ka ndihmuar të dominojë futbollin.
Burimi: https://baoquocte.vn/cho-he-premier-league-ky-4-man-city-hau-pep-xay-de-che-moi-cung-maresca-400409.html